Afgelopen week spraken we met Andy Bos, commandant van de beveiligingsregio Noord bij Defensie. Vanuit die rol is hij verantwoordelijk voor de beveiliging van kazernes in zes provincies: Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel, Gelderland en Flevoland. Met ongeveer duizend mensen onder zijn hoede draait zijn werk volledig om het beveiligen van de kazernes. “De tafel gaat over veiligheid en dat is mijn hoofdtaak,” zegt hij. Dat was dan ook de reden dat hij, op advies van een collega uit Havelte, aanschoof bij de Veiligheidstafel Rijk Noord, één van de managerstafels binnen Samenwerking Rijk Noord.
Vanaf het begin aan tafel
Andy is vanaf het begin betrokken bij de veiligheidstafel, zo’n twee jaar geleden. De eerste bijeenkomsten stonden in het teken van kennismaken en inzicht krijgen in elkaars organisaties. “Rondje voorstellen, wat iedereen doet. Bij elke bijeenkomst op locatie kregen we een rondleiding, zodat je de organisatie leert kennen.” Die ontmoetingen zorgen voor snelle verbindingen. “Je krijgt in de groep heel makkelijk synergie uit het feit dat je allemaal bij de overheid werkt.” Niet alleen kennis, maar ook middelen en capaciteit blijken vaak breder inzetbaar dan gedacht.
Personeel en korte lijnen
Voor Andy is het netwerk vooral een praktisch hulpmiddel wanneer hij nieuw personeel nodig heeft. “Als ik wil groeien, nieuw personeel nodig heb, dan kan ik het netwerk inzetten om personeel te vinden. Bovendien is het zonde om aan de ene kant geschikt personeel te laten lopen en aan de andere kant vacatures open te zetten.” Kandidaten die bijvoorbeeld niet geplaatst kunnen worden bij de politie, kunnen soms wel bij Defensie aan de slag, of andersom. “Ik heb mensen die hun schietopleiding niet hebben gehaald, maar wel goede bewakers zijn.” Voor hen kan een overstap naar bijvoorbeeld Justitie het verschil betekenen tussen werkloosheid en een nieuwe baan. Volgens Andy gebeurt het misschien maar een paar keer per jaar, “maar het maakt wel een groot verschil voor het individu”. Daarnaast speelt het informele contact een grote rol. E-mailadressen worden onderling gedeeld en soms ook meegegeven aan sollicitanten. Andy zou daarin nog een stap verder willen gaan. “Ik zou graag kandidaten actief aanspreken: u bent niet bij de honderd geselecteerde kandidaten, maar we vinden u wel geschikt. Misschien bent u geschikt voor defensie of de douane.”
Samenwerken loont
De veiligheidstafel heeft als doel om personeel gemakkelijker uit te wisselen en geschikte kandidaten door te verwijzen. Ook het benutten van elkaars specialismen speelt een belangrijke rol: middelen en kennis van de ene dienst kunnen de andere ondersteunen, waardoor de lijnen korter worden. Toch ziet Andy ook knelpunten, zoals het feit dat veiligheidsregio’s van verschillende instanties niet op elkaar aansluiten. “Dat is erg inefficiënt en kan beter”, aldus Andy. Zijn belangrijkste boodschap aan de lezers is helder: “Van samenwerken wordt niemand minder.” Echt samenwerken vraagt soms om concessies, zegt hij. “Als je samen wilt werken, moet je soms iets doen wat niet zo effectief is voor jezelf, maar wel twee keer zo effectief voor de ander.” Het resultaat is volgens hem duidelijk: “Met samenwerken creëren we een één-en-één-is-drie-effect.”